اوایل این ماه، وزارت دفاع ایالات متحده، پنتاگون آنچه را «پروندههای جدید و نادیده» در مورد پدیدههای ناهنجار ناشناس (UAP) یا همان یوفو خواند، منتشر کرد و آن را تلاشی تاریخی در شفافسازی نامید.
انتشار این پروندههای UAP به لطف «سامانه گزارشدهی و رونمایی ریاستجمهوری از مواجهههای UAP» (مخفف PURSUE) در دولت ترامپ انجام شد.
این انتشار شامل ۱۵۸ فایل است: اسناد، عکسها و فیلمهایی از ناسا، افبیآی، وزارت دفاع و وزارت امور خارجه. فایلهای بیشتری نیز به صورت تدریجی توسط وزارت دفاع منتشر خواهد شد. پیت هگست، وزیر دفاع، در بیانیهای مطبوعاتی گفت وزارت او همگام با رئیسجمهور ترامپ برای ایجاد شفافیتی بینظیر درباره درک دولت از UAP حرکت میکند.
هگست گفت: «این پروندهها که پشت طبقهبندیها پنهان شده بودند، مدتهاست گمانهزنیهای موجهی را تغذیه کردهاند و وقت آن رسیده که مردم آمریکا خودشان آنها را ببینند.»
اما واقعاً چه چیزی را میبینیم؟ اسپیس دات کام با متخصصانی تماس گرفته تا پرده از پشتپرده مشاهده UAPها – یا همان چیزی که قبلاً شیء پرنده ناشناس (UFO) نامیده میشد – بردارد.
فهرست مطالب
«آغازی مفید»
برای برخی، واکنش به انتشار دادههای UAP یک «خب که چه؟» یا حتی یک «خمیازه» است. کسانی که با سوابق یوفو، اسناد یا حتی مشاهدات فضانوردان آشنا هستند، اشاره میکنند که تقریباً تمام پروندههای «نادیده» از دیرباز شناخته شده بودند.
مارک رودگیر، رئیس و مدیر علمی مرکز مطالعات یوفو جی. آلن هاینک، گفت: «من این دسته اول را آغازی مفید در آنچه امیدوارم انتشار منظم اسنادی باشد میبینم که قبلاً در دسترس نبودند، تحقیقات مشاهداتی مستند و ویدیوهایی که از تمام اطلاعات لازم خالی نشدهاند.»
رودگیر افزود بسیاری از پروندههای افبیآی و دیگر سازمانها قبلاً در دسترس بودند، اما کم شدن خطخوردگیها و دسترسی متمرکز هنوز ارزشمند است.
او گفت: «این به پژوهشگران اجازه میدهد جزئیات را با دقت بیشتری بررسی کنند و بازسازی بهتری از نحوه دریافت، ارزیابی و گاهی صرفاً بایگانی گزارشهای یوفو توسط آژانسهای رسمی به دست آورند.»
«ویدیوهای کوتاه و خلاصه موارد حلنشده میتوانند جذاب باشند، اما بدون ابرداده پشتیبان، تاریخچه تحقیق و تحلیل، ارزیابی آنها دشوار است. آزمایش واقعی این خواهد بود که آیا دستههای بعدی پروندههای کامل ارائه میدهند، نه فقط قطعات تحریککننده. شفافیت واقعی یعنی زمینه و بافت، نه فقط کلیپها.»
رابرت پاول، عضو هیئت اجرایی ائتلاف علمی مطالعات UAP، دیدگاهی مشابه دارد.
پاول گفت: «افشاگریهای اخیر دولت در مورد UAP ارزشمند بوده است. آنها تایید کردهاند که مردم و رسانهها این پدیده را موضوعی با اهمیت واقعی میدانند.»
اما پاول افزود: «پروندههای خطخورده و نبود ارزیابی علمی معتبر پاسخ نیستند. آنها دستور کار هستند. دانشگاهیان و جامعه علمی دیگر نمیتوانند این حوزه را به نهادهایی بسپارند که در پنهانکاری عمل میکنند. علم UAP باید در فضایی باز، توسط کسانی انجام شود که به شواهد علمی متعهد هستند.»
بیشتر از پاسخها سوال ایجاد میکند
آلخاندرو روخاس، مشاور Enigma Labs (گروهی که UAP را با فناوری پیشرفته و هوش اجتماعی ارزیابی میکند)، نیز به این موضوع میپردازد که «آیا مهم است و چه کسی اهمیت میدهد».
روخاس گفت: «جنبش شفافیت UAP با این دولت شروع نشده است. چندین سال است که در کنگره در حال رشد بوده، با نظارت دوحزبی و فشار مداوم عمومی. آنچه اکنون میبینیم ادامه آن تلاش است، نه نقطه آغاز آن.»
در مورد انتشار اخیر وزارت دفاع، روخاس گفت: «تا حدودی ناتمام به نظر میرسد. موارد زیادی با حداقل زمینه، دادههای حسگر از دست رفته و تحلیل اندک وجود دارد، انگار اولویت خروجی دادن بوده نه چیز مفید.»
اما روخاس افزود دادههای ناقصی که علنی میشوند، هنوز از دادههای کامل در گاوصندوق ارزشمندترند. «حتی یک مجموعه داده نامرتب، الگوها را در طول زمان نشان میدهد و هر موردی که به پرونده عمومی اضافه شود، یک نقطه داده دیگر است که پژوهشگران و شهروندان میتوانند با آن کار کنند. سوال این است که مرحله بعد چیست، زیرا این انتشار بیش از آنکه پاسخ بدهد، سوال ایجاد میکند.»
کمبود: زمینه و داده
روخاس درباره نبود زمینه و داده گفت که برای هر تحلیل علمی معنادار، به بیش از یک کلیپ مادون قرمز با پیکسلهای بزرگ و خلاصه یک پاراگرافی نیاز دارید.
«این گزارشها تا حد زیادی فاقد اصول اولیه هستند – مختصات، پارامترهای حسگر، ارتفاع، تایید سرعت. به نظر میرسد بسیاری از موارد به عنوان UAP علامتگذاری شدهاند صرفاً به این دلیل که داده کافی برای شناسایی آنها وجود نداشته، نه به این دلیل که رفتار واقعاً ناهنجاری از خود نشان دادهاند.»
روخاس افزود: «این حرف نقدی بر انتشار نیست، بلکه واقعیتی است که با آن کار میکنیم. تحلیل واقعی به داده واقعی نیاز دارد و امیدواریم انتشارهای آینده داده بیشتری را شامل شوند.»
Enigma Labs وبسایتی ساخته که به هر کسی – پژوهشگران، روزنامهنگاران، شهروندان کنجکاو – امکان میدهد این پروندهها را جستجو و کشف کنند، به جای اینکه در پورتال دولتی بگردند.
روخاس افزود: «ما همچنین گزارشهای عمومی مشاهدات را جمعآوری میکنیم و به مردم جامعهای برای بحث و تحلیل آنچه منتشر میشود، ارائه میدهیم. هدف این است که این فرآیند تا حد امکان باز و در دسترس باشد، زیرا شفافیت فقط زمانی جوابگوست که مردم واقعاً بتوانند اطلاعات را پیدا کرده و از آن استفاده کنند.»
پدیدهای واقعی و ناشناختنی
مایکل گلد، رئیس شرکت Redwire Space (شرکت فضایی و دفاعی متمرکز بر فناوریهای پیشرفته)، گفت که برای اولین بار در تاریخ، کاخ سفید و تعدادی از آژانسهای دولتی «اعتراف کردهاند که پدیدهای واقعی و ناشناختنی در سطح جهانی رخ میدهد که نیاز به توجه دارد.»
گلد تجربه تحقیق در مورد ناهنجاریهای آسمانی را دارد. او در تیم مطالعه مستقل UAP ناسا (۲۰۲۲-۲۰۲۳) خدمت کرد. او گفت به ویژه سپاسگزار است که وزارت دفاع (که دولت ترامپ به طور غیررسمی آن را «وزارت جنگ» نامیده) و ناسا تایید کردهاند که شیء در تصاویر آپولو ۱۷ واقعی و ناشناس بوده است.
گلد گفت: «قویترین کلمات در علم «نمیدانم» هستند و من از ناسا و وزارت جنگ به خاطر اینکه فروتنانه قبول میکنند توضیح خوبی در حال حاضر وجود ندارد، سپاسگزارم. پذیرش ناهنجاریها اولین گام به سوی کشف است و پیشرفت علمی به این صورت حاصل میشود.»
گلد تاکید کرد که مهم است ماهیت بیسابقه برخورد کاخ سفید با UAP را تصدیق کنیم. «دوست دارم انتشار کاخ سفید را با اقدامات مشابه دولتهای قبلی مقایسه کنم، اما نمیتوانم، چون چنین چیزی وجود ندارد.»
گلد گفت: «دولت ترامپ و آژانسهای درگیر باید به خاطر حمایت از شفافیت، علیرغم چالشهای باورنکردنی و تاریخی که نه تنها برای انتشار اطلاعات، بلکه حتی برای برخورد جدی با موضوع UAP وجود داشت، تشویق شوند.»
آغاز، نه پایان
گلد در شهادت خود در سال ۲۰۲۴ در برابر کنگره، از ناسا خواست که بایگانیهای خود را برای UAP بررسی کند.
گلد گفت: «توصیه دیگری که من به کنگره کردم و تیم مطالعه مستقل UAP ناسا از آن حمایت کرد، افزودن UAP به سامانه گزارشدهی ایمنی هوانوردی ناسا (ASRS) بود.»
ASRS دادههای محرمانه مربوط به ناهنجاریهای ایمنی را در اختیار اداره هوانوردی فدرال ایالات متحده قرار میدهد. گلد گفت ASRS صدها هزار گزارش محرمانه در اختیار دولت فدرال قرار داده و سالها با موفقیت کار کرده است.
گلد گفت اگر UAP به ناهنجاریهای جمعآوری شده توسط ASRS اضافه شود، هر خلبان تجاری، خدمه پرواز و حتی مسافران میتوانند به عنوان حسگرهایی برای UAP عمل کنند و گنجینهای از داده فراهم آورند.
گلد در پایان گفت: «امیدوارم به زودی پروندههای بیشتری منتشر شوند که رفتار ناهنجار را حتی قطعیتر نشان دهند. انتظار دارم در آغاز یک لحظه بسیار مهم در تاریخ علم باشیم، نه در پایان آن.»
