مشتری را در دی ماه 1404 در بهترین وضعیت رصدیاش ببینید! در 20 دی ماه، این سیاره به مقابله خواهد رسید و درخشانترین حالت خود را در طول شب خواهد داشت. با کمک برنامکهای نجومی از قبیل استلاریوم و اسکایتونایت مشتری را در آسمان پیدا کنید و برای یادگیری بیشتر درباره حقایق این سیاره، ادامه این مقاله را بخوانید.
فهرست مطالب
حقایق سیاره مشتری
| ویژگی | مقدار |
|---|---|
| نوع سیاره: | غول گازی |
| شعاع: | ۶۹,۹۱۱ کیلومتر |
| جرم: | ۱۰۲۷ × ۱.۸۹۸۲ کیلوگرم |
| اوج خورشید (دورترین فاصله از خورشید): | ۸۱۷ میلیون کیلومتر |
| حضیض خورشید (نزدیکترین فاصله به خورشید): | ۷۴۱ میلیون کیلومتر |
| فاصله متوسط از زمین: | ۷۷۸ میلیون کیلومتر |
| دمای سطح: | ۱۴۵- درجه سلسیوس |
| طول روز خورشیدی: | ۹ ساعت و ۵۵ دقیقه و ۳۳ ثانیه |
| طول روز نجومی: | ۹ ساعت و ۵۵ دقیقه و ۳۰ ثانیه |
| طول سال: | ۱۱.۸۶۱۸ سال زمینی |
| سن: | ۴.۶۰۳ میلیارد سال |
| نامگذاری شده به نام: | در نجوم باستانی، مشتری را سیارهای خوشیمن و نماد «سود و برکت» میدانستند. از آنجا که خرید و تجارت نماد کسب سود بود، این سیاره را «مشتري» نامیدند که میتوان آن را به «خریدار سود» یا «کسی که به دنبال کسب برکت است» تعبیر کرد. خدای آسمان و تندر در اساطیر روم (Jupiter). |
مشتری چگونه به نظر میرسد؟
سطح مشتری
مشتری گوی غولپیکر گازی است که با نوارهای ابری چرخان پیچیده شده است. سطح جامدی ندارد و دانشمندان هنوز مطمئن نیستند که آیا هسته جامدی در اعماق آن وجود دارد یا خیر، یا اینکه تمام آن ترکیبی بسیار داغ و چگال است. مشتری حلقههایی هم دارد، اما کمنور هستند و دیدن آنها از زمین دشوار است.
در آسمان، برای چشم غیرمسلح، مشتری به صورت نقطه بسیار درخشانی ظاهر میشود و تلسکوپی کوچک آن را به صورت سیارهای به رنگ سفید مایل به کرم یا کرم رنگ نشان خواهد داد.
مشتری چقدر بزرگ است؟
مشتری به همراه زحل، اورانوس و نپتون، به عنوان سیاره غولپیکر یا مشتریگون (Jovian) در نظر گرفته میشود. وقتی اخترشناسان باستان، مشتری را به نام فرمانروای رومی تمام خدایان نامیدند، از اندازه عظیم آن که از سایر سیارات پیشی میگرفت، بیاطلاع بودند. با این حال، نام بسیار مناسبی برای آن انتخاب کردند.
آیا مشتری بزرگترین سیاره منظومه شمسی است؟
با شعاع ۶۹,۹۱۱ کیلومتر، مشتری بزرگترین سیاره منظومه شمسی است. برای مقایسه، دومین سیاره بزرگ، زحل، شعاعی معادل ۵۸,۲۳۲ کیلومتر دارد. مشتری همچنین پرجرمترین سیاره است – جرم آن بیش از دو برابر مجموع جرم تمام سیارات دیگر است.
مقایسه اندازه مشتری و زمین
آیا در تصور چیزی به عظمت مشتری مشکل دارید؟ بگذارید اینطور بگوییم که برای ساختن یک مشتری، به بیش از ۱۳۰۰ زمین نیاز است. اگر این غول گازی به اندازه یک توپ بسکتبال باشد، زمین به اندازه یک حبه انگور خواهد بود.
مدار و چرخش مشتری
هر سیاره مدت زمان مشخصی طول میکشد تا یک بار به دور خورشید بگردد (یک سال) و یک بار به دور محور خود بچرخد (یک روز). از آنجایی که ما بر روی زمین زندگی میکنیم، روزهای محلی (۲۴ ساعت) و سالهای (۳۶۵.۲۵ روز) زمینی را به عنوان معیار در نظر میگیریم. ببینیم مشتری چقدر با سیاره ما متفاوت است.
طول یک روز در مشتری چقدر است؟
با وجود بزرگترین سیاره بودن، مشتری همچنین سریعترین سیاره از نظر چرخش در منظومه شمسی است؛ بنابراین کوتاهترین روزها را دارد. یک روز در مشتری کمی کمتر از ۱۰ ساعت طول میکشد – زمان دقیق آن از ۹ ساعت و ۵۶ دقیقه در نزدیکی قطبها تا ۹ ساعت و ۵۰ دقیقه در نزدیکی استوا متغیر است. دلیل این تفاوت این است که مشتری سیارهای گازی است و مانند کرهای جامد نمیچرخد. در عوض، استوای آن کمی سریعتر از مناطق قطبی میچرخد که این امر منجر به تفاوت در طول روز در مناطق مختلف میشود.
طول یک سال در مشتری چقدر است؟
یک سال مشتریای معادل ۱۱.۸۶۱۸ سال زمینی یا ۴,۳۳۲.۵۹ روز زمینی طول میکشد – این مدت زمانی است که سیاره برای گردش به دور خورشید نیاز دارد. برای مقایسه، دومین سیاره بزرگ، زحل، دوره مداری حدود ۲۹ سال زمینی دارد و کوچکترین سیاره، عطارد، هر ۸۸ روز زمینی یک بار به دور خورشید میگردد.
مشتری چقدر دور است؟
مشتری پنجمین سیاره از خورشید است: عطارد، زهره، زمین و مریخ بین مشتری و خورشید قرار دارند. همچنین کمربند سیارکی تقریباً در میانه راه بین مدار مریخ و مشتری واقع شده است.
مشتری چقدر از خورشید فاصله دارد؟
این غول گازی ۵.۲ واحد نجومی (AU) یا ۷۷۸ میلیون کیلومتر از خورشید فاصله دارد. برای مقایسه، نزدیکترین سیاره به خورشید، عطارد، ۰.۴ واحد نجومی یا تقریباً ۵۸ میلیون کیلومتر از ستاره ما فاصله دارد. یادآوری سریع: یک واحد نجومی (AU) فاصله بین خورشید و زمین است.
مشتری چقدر از زمین فاصله دارد؟
فاصله بین سیارات به طور مداوم در حال تغییر است زیرا آنها در مدارهای خود در حرکت هستند. مشتری وقتی در نزدیکترین فاصله به سیاره ما است، تنها ۵۸۸ میلیون کیلومتر و در دورترین فاصله، ۹۶۸ میلیون کیلومتر فاصله دارد.
سفر به مشتری چقدر طول میکشد؟
اگر بخواهید یک پرواز عبوری ساده انجام دهید، حدود ۵۵۰ تا ۶۵۰ روز طول میکشد، همانطور که برای فضاپیمای وویجر اتفاق افتاد: وویجر ۱ تنها ۵۴۶ روز و وویجر ۲، ۶۸۸ روز زمان برد. با این حال، اگر واقعاً قصد دارید به مدار مشتری بروید، باید وقتی به سیاره رسیدید به اندازه کافی سرعت کمی داشته باشید. برای مثال، مدت زمان پرواز فضاپیمای گالیله ناسا قبل از رسیدن نهایی به مشتری، ۲۲۴۲ روز بود.
مشتری چگونه به نظر میرسد؟ (ظاهر و ترکیب)
مشتری سطح جامدی ندارد؛ هر چه پایینتر بروید، جو آن چگالتر میشود و به لایهای مایع تبدیل میشود که هسته کوچکی را احاطه کرده است. به بیان ساده، این بدان معنی است که جو مشتری تقریباً کل سیاره را تشکیل میدهد. مشتری (و جو آن) از حدود ۹۰٪ هیدروژن و ۱۰٪ هلیوم تشکیل شده است – که بسیار شبیه به ترکیب خورشید است.
شکلگیری مشتری
مانند سایر سیارات منظومه شمسی، مشتری حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش شکل گرفت، زمانی که گرانش گاز و غبار را به هم کشید تا این غول گازی را ایجاد کند. این سیاره بیشتر جرم باقیمانده پس از تشکیل خورشید را به خود گرفت و بیش از دو برابر مجموع مواد سایر اجرام منظومه شمسی شد. حدود ۴ میلیارد سال پیش، مشتری در موقعیت فعلی خود به عنوان پنجمین سیاره از خورشید مستقر شد.
ساختار مشتری
هنوز به طور قطع نمیدانیم هسته مشتری چگونه به نظر میرسد. ممکن است از مواد جامد تشکیل شده باشد یا سوپی غلیظ، جوشان و متراکم باشد. آنچه میدانیم این است که هسته توسط لایهای از هیدروژن فلزی مایع احاطه شده که تا ۹۰٪ قطر سیاره امتداد دارد.
سطح مشتری
این غول گازی سطح سختی مانند آنچه روی زمین داریم، ندارد. سیاره عمدتاً متشکل از گازها و مایعات چرخان است. فضاپیماها نمیتوانند بر روی آن فرود بیایند یا از داخل سیاره پرواز کند، زیرا فشارها و دماهای شدید، آن را خرد، ذوب و تبخیر خواهند کرد.
لکه سرخ بزرگ روی مشتری چیست؟
لکه سرخ بزرگ طوفانی غولپیکر (حدود دو برابر عرض زمین) است که در نیمکره جنوبی مشتری قرار دارد. این لکه از ابرهای قرمز رنگی تشکیل شده که با سرعتی بیش از سرعت هر طوفانی روی زمین، در خلاف جهت عقربههای ساعت میچرخند.
این طوفان برای اولین بار در سال ۱۸۷۸ مشاهده شد؛ با این حال، «جان دومنیکو کاسینی» در سال ۱۶۶۵ از «طوفان دائمی» نام برد که اعتقاد بر این است همان لکه سرخ بزرگ بوده است. چنین طوفان با دوامی را میتوان با عدم وجود سطح جامد در مشتری توضیح داد. روی زمین، طوفانها وقتی به زمین جامد میرسند از هم میپاشند، اما لکه سرخ بزرگ هیچ خشکی برای برخورد ندارد.
چگونه لکه سرخ بزرگ را ببینیم؟
برای دیدن لکه سرخ بزرگ مشتری (GRS)، به حداقل به تلسکوپ ۶ اینچی برای دیدی مطمئن و زمانبندی مناسب نیاز دارید. از آنجایی که مشتری به سرعت میچرخد، لکه سرخ بزرگ به طور دورهای وارد دید ما میشود و از آن خارج میشود. برای اطلاع از زمان مشاهده آن از موقعیت مکانی خود، از تقویم نجومی در اپلیکیشن اسکای تونایت استفاده کنید.
۱. اسکای تونایت را باز کنید.
۲. «مشتری» را جستجو کنید و کارت جرم مربوطه را باز کنید.
۳. به تب رویدادها بروید.
۴. در آنجا زمانهایی که لکه سرخ بزرگ از موقعیت شما قابل مشاهده است را خواهید دید.
قبل از برنامهریزی برای رصد، مطمئن شوید که مشتری در آسمان قابل مشاهده است. بهترین زمان برای رصد این سیاره، اطراف زمان مقابله است (مقابله بعدی در 20 دی ماه 1404 رخ میدهد) و در اطراف مقارنه خورشیدی قابل مشاهده نیست.
برای بررسی سریع اینکه آیا امشب مشتری قابل مشاهده است، روی نماد تلسکوپ در پایین صفحه اپ ضربه بزنید و ببینید آیا مشتری در لیست ظاهر میشود یا خیر.
آیا لکه سرخ بزرگ در حال کوچک شدن است؟
لکه سرخ بزرگ با سرعت ۹۳۳ کیلومتر در سال در حال کوچک شدن است و شکل خود را از بیضی به دایره تغییر میدهد.
منبع تصویر: Vito Technology, Inc.
لکه سرخ بزرگ روی مشتری در طول زمان کوچک شده است – از طول حدود ۳۹,۰۰۰ کیلومتر در سال ۱۸۷۹ به حدود ۱۴,۰۰۰ کیلومتر در سال ۲۰۲۴. این لکه همچنین در حال گردتر شدن است. اخترشناسان گمان میکنند که کوچک شدن ممکن است ناشی از تغییر در «رژیم غذایی» لکه سرخ بزرگ باشد. رشد و پایداری این طوفان عظیم به بلعیدن طوفانهای کوچکتر بستگی دارد – و اخیراً کاهشی در چنین طوفانهایی در نزدیکی لکه سرخ بزرگ وجود داشته است.
قمرهای مشتری
مشتری و شمار فراوان قمرهایش، شبیه منظومه شمسی مینیاتوری هستند و برای اخترشناسان سراسر جهان از نظر علمی جذابیت دارند.
مشتری چند قمر دارد؟
مشتری ۹۵ قمر دارد. بیشتر آنها کوچک هستند – حدود ۶۰ قمر کمتر از ۱۰ کیلومتر قطر دارند. از سال ۲۰۲۶، مشتری از نظر تعداد قمرها از زحل عقب است؛ طبق گزارش ناسا، سیاره حلقهدار ۲۷۴ قمر دارد.
نام ۴ قمر بزرگ مشتری چیست؟
چهار قمر بزرگ مشتری، آیو، اروپا، گانیمد و کالیستو هستند. آنها به نام کاشفشان، قمرهای گالیلهای نامیده میشوند و به اندازه خود مشتری قابل توجه هستند.
گانیمد از عطارد بزرگتر است و به عنوان بزرگترین قمر طبیعی در منظومه شمسی شناخته میشود. حتی میدان مغناطیسی خاص خود را دارد و ممکن است اقیانوس زیرسطحی داشته باشد.
اروپا که حدود ۹۰٪ اندازه ماه زمین است، پتانسیل بسیار بالایی برای قابل سکونت بودن دارد – شواهدی از اقیانوسی وسیع درست زیر سطح یخی آن وجود دارد. تصور میشود دو برابر زمین آب داشته باشد! فضاپیمای اروپا کلیپر ناسا هم اکنون در راه اروپا است تا تأیید کند آیا شرایط مناسب برای زندگی را دارد یا خیر.
آیو که کمی بزرگتر از ماه ما است، از نظر آتشفشانی فعالترین جسم در منظومه شمسی است. روی سطح آن بیش از ۴۰۰ آتشفشان فعال وجود دارد!
کالیستو که تقریباً هماندازه عطارد است، سومین قمر بزرگ در منظومه شمسی ما است. سطح آن در میان تمام اجرام شناختهشده منظومه شمسی، بیشترین تعداد دهانه برخوردی را دارد. مانند گانیمد و اروپا، ممکن است یک اقیانوس زیرزمینی از آب مایع در زیر پوسته یخی خود داشته باشد.
چگونه قمرهای گالیلهای مشتری را ببینیم؟
برای دیدن قمرهای گالیلهای مشتری، کافی است تلسکوپ خود را به سمت مشتری نشانه بگیرید. چهار قمر بزرگ – آیو، اروپا، گانیمد و کالیستو – حتی با تلسکوپی کوچک نیز به راحتی قابل مشاهده هستند. دوربین دوچشمی مناسب نیز میتواند آنها را به صورت نقاط کوچک نور در نزدیکی سیاره نشان دهد، اگرچه تلسکوپ آنها را واضحتر نشان میدهد.
اگر میخواهید قمرها را از هم تشخیص دهید و ببینید هر کدام در لحظه رصد شما کجا قرار دارند، از اپلیکیشن اسکای تونایت استفاده کنید. اپ را باز کنید، نام یک قمر (مثلاً «آیو») را در نوار جستجو تایپ کنید، نتیجه را باز کرده و روی نماد هدف ضربه بزنید – اپ موقعیت فعلی قمر را نشان خواهد داد.
قمرها همیشه به صورت نقطه در کنار مشتری ظاهر نمیشوند. بسته به موقعیتهایشان، ممکن است متوجه موارد زیر نیز شوید:
گذر (عبور): یک نقطه نورانی که از قرص مشتری عبور میکند.
گذر سایه: یک لکه تاریک کوچک که در حال حرکت بر روی مشتری است – سایه قمر بر روی ابرهای بالایی مشتری.
اختفا: قمری که از پشت مشتری عبور میکند، بنابراین برای مدتی از دید شما ناپدید میشود.
برای اطلاع از زمان وقوع این رویدادها، یک قمر گالیلهای را در اسکای تونایت جستجو کنید (مثلاً «گانیمد»)، کارت جرم آن را باز کرده و برگه رویدادها را بررسی کنید. در آنجا خواهید دید که چه زمانی قمر از مقابل مشتری، پشت آن عبور میکند یا سایه میاندازد، آنگونه که از زمین دیده میشود.
قابل توجهترین رویدادها، گذرهای دوگانه هستند، زمانی که دو قمر گالیلهای (یا سایههای آنها) همزمان از مشتری عبور میکنند. آنها را در پنجره تقویم با ضربه زدن روی نماد تقویم در پایین صفحه اصلی پیدا کنید. در آنجا، به دنبال نماد سیاره با نوارهای افقی و یک نقطه کوچک روی قرص آن بگردید.
آیا مشتری حلقه دارد؟
منظومه حلقهای مشتری، سومین منظومه حلقهای بود که در منظومه شمسی کشف شد، پس از حلقههای زحل و اورانوس. حلقههای مشتری کمنور و عمدتاً متشکل از غبار هستند؛ به احتمال زیاد بقایای برخورد شهابها به قمرهای مشتری هستند.
مشتری چند حلقه دارد؟
مشتری چهار حلقه دارد: یک حلقه هالهای کمنور (نزدیکترین به سیاره)، یک حلقه اصلی نسبتاً روشن اما بسیار نازک، و دو حلقه گاسمر (نازک بافته) پهن و ضخیم – حلقههای آمالتهآ و تب. دو حلقه آخر به نام قمرهایی نامگذاری شدهاند که مواد آنها از آنها تشکیل شده است. برای درک بهتر منظومه حلقهای مشتری میتوانید نگاهی دقیقتر به موزاییک این منظومه بیندازید.
آیا حلقههای مشتری قابل مشاهده هستند؟
مطمئناً حلقههای مشتری را با چشم غیرمسلح نخواهید دید، زیرا بیش از حد کمرنگ و رقیق هستند. برای رصد از روی زمین، به بزرگترین تلسکوپهای موجود نیاز است. حتی از فضا، فقط زمانی که از پشت مشتری و در حالی که توسط خورشید روشن شدهاند مشاهده شوند، یا مستقیماً در نور مادون قرمز دیده شوند، قابل مشاهده هستند.
ماموریتها به مشتری
ماموریتهای گذشته به مشتری
از سال 1351، فضاپیماهای متعددی از مشتری دیدن کردهاند. در اینجا، به مهمترین ماموریتها اشاره میکنیم.
اولین مورد، پایونیر ۱۰ ناسا بود که صدها عکس از مشتری ارائه کرد و برخی اندازهگیریها را جمعآوری کرد. پایونیر ۱۱ در سال 1353، سه برابر نزدیکتر از پیشینیان خود به سیاره رسید.
در سال 1358، فضاپیماهای معروف وویجر، منظومه حلقهای مشتری را کشف کردند و هزاران عکس از ابرها و طوفانهای این سیاره گرفتند. این تصاویر همچنین نشان داد که لکه سرخ بزرگ مرموز، یک طوفان غولپیکر است. علاوه بر این، وویجر ۱ و ۲ دهها آتشفشان روی قمر آیوی مشتری کشف کردند – اولین آتشفشانهای فعال کشفشده بر روی یک جرم فضایی دیگر.
کاوشگر گالیله ناسا اولین فضاپیمایی شد که وارد مدار مشتری شد؛ این فضاپیما در سال 1374 به سیاره رسید. ماموریت گالیله، علاوه بر موارد بسیار دیگر، جو مشتری و میدان مغناطیسی عظیم آن را بررسی کرد و قمرهای گالیلهای را به دقت مطالعه کرد. چند سال بعد، در سال 1379، فضاپیمای کاسینی که به سمت زحل میرفت، برخی از بهترین عکسهای موجود ما از مشتری را گرفت.
ماموریتهای کنونی و آتی به مشتری
فضاپیمای جونو ناسا در سال 1395 وارد یک مدار قطبی به دور مشتری شد. جونو در حال مطالعه جو و ساختار داخلی مشتری است تا ترکیب سیاره را تعیین کند و به دانشمندان کمک کند تا نحوه شکلگیری سیارات غولپیکر را بیاموزند. این ماموریت تا پایان عمر عملیاتی جونو ادامه خواهد یافت.
کاوشگر اروپا کلیپر ناسا در مهر 1403 پرتاب شد و در اردیبهشت 1409 به قمر اروپای مشتری خواهد رسید. این فضاپیما یک سری پروازهای نزدیک از کنار اروپا انجام خواهد داد و تعیین میکند که آیا اقیانوس زیرزمینی آن قابل سکونت است یا خیر. برای یادگیری بیشتر درباره اروپا کلیپر، ویدیوی کوتاه ما را تماشا کنید.
فضاپیمای جوس (کاوشگر قمرهای یخی مشتری) آژانس فضایی اروپا (ESA) در سال 1410 وارد مدار مشتری خواهد شد. این فضاپیما غول گازی و سه قمر آن: اروپا، کالیستو و گانیمد را کاوش خواهد کرد. مانند اروپا کلیپر، جوس تلاش خواهد کرد تا تعیین کند آیا قمرهای مشتری شرایط مناسب برای حیات فرازمینی دارند یا خیر.
مشتری در یک سال آینده چه زمانی و کجا قابل مشاهده است؟
در اواخر سال 1404، مشتری در بزرگترین و درخشانترین حالت خود خواهد بود. با نزدیک شدن به مقابله در 20 دی ماه، این سیاره به قدر ظاهری حدود ۲.۷- و اندازه ظاهری حدود ۴۶ تا ۴۷ ثانیه قوسی خواهد رسید.
پس از مقابله، مشتری هر روز کمی زودتر غروب خواهد کرد. در دی و بهمن، تمامشب در آسمان خواهد بود و از غروب تا طلوع در آسمان خواهد ماند. حدود 9 اسفند ماه، مشتری بخشی از یک همترازی ششسیارهای در شامگاه خواهد بود. تا اواخر خرداد 1405، حدود نیمهشب غروب خواهد کرد. همزمان، مشتری بسیار نزدیک به زهره ظاهر خواهد شد و چند همترازی جالب ایجاد خواهد کرد. در 1 تیر ماه 1405، در نزدیکی انقلاب تابستانی، مشتری از صورت فلکی جوزا (دوپیکر) به صورت فلکی سرطان (خرچنگ) حرکت خواهد کرد.
در 7 مرداد ماه 1405، مشتری به مقارنه خواهد رسید و در تابش خورشید گم خواهد شد و اساساً غیرقابل رصد میشود. وقتی در اواخر مرداد بازگردد، دوباره در آسمان صبحگاهی ظاهر خواهد شد. همچنین در یک همترازی بزرگ سیارهای در 21 مرداد ماه 1405 شرکت خواهد کرد – تاریخی که به عنوان یکی از بهترین فرصتهای رصد ستارگان در سال برجسته شده است. در 2 مهر ماه 1405، مشتری وارد صورت فلکی اسد خواهد شد و تا اواخر پاییز 1405 در آنجا باقی خواهد ماند. در 22 آذر ماه 1405، شروع به حرکت «رجعی» (حرکت بازگشتی) در آسمان خواهد کرد.
رویدادهای پیشرو
20 دی ماه 1404: مقابله مشتری
مشتری در 20 دی ماه، ساعت ۰۸:۳۴ به وقت گرینویچ، در مقابله با خورشید قرار خواهد گرفت. این سیاره با قدر ۲.۷- به درخشش چشمگیری خواهد رسید. مشتری را در صورت فلکی جوزا (دوپیکر) خواهید یافت، جایی که در هنگام غروب خورشید در شرق طلوع میکند و تمام شب قابل مشاهده خواهد بود و حدود نیمهشب به وقت محلی به بالاترین نقطه خود در آسمان میرسد.
حتی بدون کمک ابزار اپتیکی، مشتری منظرهای خیرهکننده خواهد بود. با دوربین دوچشمی یا تلسکوپ کوچک، قادر خواهید بود چهار قمر بزرگ آن – آیو، اروپا، گانیمد و کالیستو – را که به صورت نقاط کوچک نور در خطی نزدیک سیاره ظاهر میشوند، تشخیص دهید. تلسکوپ همچنین نوارهای ابری راهراه مشتری را نشان خواهد داد.
در زمان مقابله، مشتری به نزدیکترین فاصله خود از زمین میرسد – در فاصلهای حدود ۴.۲۳ واحد نجومی. قرص آن به ویژه بزرگ به نظر خواهد رسید و ۴۵.۶ ثانیه قوسی قطر خواهد داشت که شرایط عالی برای رصد دقیق فراهم میکند.
11 بهمن: مقارنه ماه و مشتری
زمان مقارنه: ۰۲:۳۰ به وقت گرینویچ
فاصله مقارنه: ۳ درجه و ۵۰ دقیقه قوسی
زمان نزدیکترین فاصله: ۰۳:۳۸ به وقت گرینویچ
فاصله نزدیکترین فاصله: ۳ درجه و ۴۷ دقیقه قوسی
در 11 بهمن، ماه (با ۹۵٪ روشنایی) در آسمان به مشتری (قدر ۲.۶-) نزدیک خواهد بود. آنها را با چشم غیرمسلح یا از طریق دوربین دوچشمی در صورت فلکی جوزا (دوپیکر) رصد کنید. هر دو جرم از زمان غروب خورشید در آسمان بالا خواهند بود و تقریباً تا سپیده دم قابل مشاهده خواهند بود.
همترازی شش سیاره در 9 اسفند 1404
مشتری، اورانوس، زحل، نپتون، زهره و عطارد در یک همترازی سیارهای در 9 اسفند 1404، همانطور که از نیمکره شمالی دیده میشود.
منبع تصویر: Vito Technology, Inc
در حدود 9 اسفند 1404، به دنبال همترازی بزرگ سیارهای باشید! در شامگاه، حدود یک ساعت پس از غروب خورشید، شش سیاره – مشتری، اورانوس، زحل، نپتون، زهره و عطارد – در آسمان در یک راستا قرار خواهند گرفت.
چهار سیاره (مشتری، زحل، زهره و عطارد) به راحتی با چشم غیرمسلح قابل مشاهده خواهند بود. برای دیدن اورانوس و نپتون، دوربین دوچشمی یا تلسکوپ کوچک تهیه کنید.
ماه، با حدود ۹۰٪ روشنایی، نیز در آسمان خواهد بود و بسیار نزدیک به مشتری ظاهر میشود. این امر منظرهای به ویژه زیبا ایجاد خواهد کرد.
سوالات متداول
مشتری چه رنگی است؟
مشتری سیارهای با رنگآمیزی زیبا است که عمدتاً با ابرهای سفید، نارنجی، قهوهای و قرمز پوشیده شده است؛ لکه سرخ بزرگ دارای رنگ قهوهای مایل به قرمز است.
مشتری را چه کسی کشف کرد؟
مشتری از دوران باستان شناخته شده بود، اما اولین کسی که مشاهدات دقیقی ارائه داد، گالیلئو گالیله در سال ۱۶۱۰ بود.
آیا انسان میتواند روی مشتری زندگی کند؟
خب، فرود بر روی مشتری ایده بدی برای انسانها است. خود کلمه «فرود» چندان مناسب نیست زیرا روی مشتری هیچ خشکی جامدی وجود ندارد. شما تا رسیدن به هسته آن، داخل سیاره سقوط خواهید کرد و در این مسیر فشاری هزاران برابر قویتر از فشار روی زمین را تجربه خواهید کرد.
بین مریخ و مشتری چیست؟
بین مدارهای مریخ و مشتری، کمربند سیارکی وجود دارد. این منطقه دوناتشکل، حاوی اجرامی جامد، با اشکال و اندازههای نامنظم به نام سیارکها و سیارات کوتوله است.
مشتری در آسمان کجاست؟
به سرعت با استفاده از اپلیکیشن اسکای تونایت، مشتری را در آسمان خود پیدا کنید.
منبع تصویر: Vito Technology, Inc.
آسانترین راه برای یافتن مشتری در آسمان، استفاده از اپلیکیشن رایگان آسمان امشب است. کافی است روی نماد ذرهبین ضربه بزنید، «مشتری» را در قسمت جستجو تایپ کنید و روی نماد هدف کنار نتیجه مربوطه ضربه بزنید. اپ موقعیت سیاره را در آسمان شما نشان خواهد داد.
آیا میدانستید؟
مشتری به دلیل انحراف محوری بسیار کم (فقط ۳ درجه)، هیچ فصلی ندارد. در عوض، طوفانهای طولانیمدت زیادی بر روی این غول گازی وجود دارد.
مشتری ستارهای شکست خورده است. برای شروع فرآیند همجوشی هستهای و تبدیل شدن به ستاره واقعی، به بیش از ۷۰ برابر جرم فعلی خود نیاز دارد.
مشتری بزرگترین اقیانوس منظومه شمسی را دارد – اما این اقیانوس از هیدروژن به جای آب تشکیل شده است.
مشتری قویترین میدان مغناطیسی را در میان تمام سیارات منظومه شمسی دارد.
